|
YAŞADIKLARINIZI BİZLERLE PAYLAŞIN...
DOĞUMLARI YAKLAŞTIKÇA GEBELERİMİZİN POZİTİF HİKAYELERİNİZE İHTİYACI VAR.
Merhaba!
Dogum hikayemi sizlerle paylasmak icin sabirsizlaniyordum..nihayet bilgisayarin
basindayim..ikinci kizimiz eda 7 ocakta dunyaya geldi. ilk dogumumu da normal yapmistim. yoga egitmeni olusumun, son 4 yildir sadece hamilelerle dogal bir dogum icin calismamin avantajlari cok fazlaydi ama yine de bir anne adayi olarak benim de endiselerim
vardi. acaba yine cok mudahaleli bir dogum mu olacakti? dogum olayini endiseli ve korkulu degil,guclu ve coskulu olarak yasamak ve hatirlamak istiyordum..
bu defa dogal bir dogum yapmaya kararliydim. Hepimiz icin en guzelinin ve aslinda gerekenin bu oldugunu icgudusel olarak zaten biliyordum ve aldigim tum egitimler, arastirmalarim, bu yonde ogrendiklerim de bu konuda hakli oldugumu destekliyordu. ama benim gibi dusunenler neredeydi? ozellikle de doktorlar!
iste doktor hakan coker'in web sitesine bu esnada rastladim ve kendisine ulastim. verdigi lamaze egitimini mutlaka esimle beraber almak ve yoga ogrencilerimin de almasini saglamak istiyordum.
kendisi de zaten bu fikre cok acikti, ogrencilerimden bir grup toplamami ve kendisinin istanbul'a gelip dogumumdan once bir haftasonu workshop'u seve seve verecegini soyledi bana. 36 haftalik gebeyken sevgili asude oflaz'in yerinde workshop icin bulustuk. workshopta sadece ben ve esim vardi!! ben yoga derslerine gitmeyi biraktigim icin ögrencilerime ulasamamistim ve hakan bey'i maalesef bu konuda hayal kirikligina ugratmistim. yine de o buradaydi ve tum guleryuzuyle bizi karsiladi... hemen calismaya basladik. yaptigimiz meditasyon ve zihin alani calismalarini daha sonra dogum esnasinda birebir kullandim. ozellikle esim ogrendigi destek sistemi sayesinde bana muthis yardimci oldu. dogumum 40+4. gun cok uzun bir yuruyus ve bol baharatli bir cin yemeginden hemen sonra basladi. kasilmalar cok hafif ve uzun araliklardaydi. Esime soyledim ve benim de rahatligimdan olsa gerek-yatip
uyumaya, sabah duruma tekrar bakmaya karar verdik. zaten ertesi sabah nst randevumuz vardi. gece ara sira kasilmalar siddetlenince kalkip, bir iki kasilma suresince bekliyordum. henuz duzenli aralikta gelen birsey yoktu. sabah kocaman bir kahvaltinin ardindan kasilmalar siklasmaya basladi. 7-8 dakikada bir olmaya basladi ki dogum doktorumuzu arayip hastaneye gitmek icin hazirlanmaya basladik. kucuk bavulumu, elime de hakan bey'in egitiminde aldigim dogumda kullanilacak pozitif cumleler ve esim icin destek cumleleri yazan kagitlari da alip yola ciktik. Oturdugumuz yerden(suadiye) hastane(anadolu salik merkezi) yaklasik 40 dakika suruyor. yolda esimle muzik dinledik, cumleleri birbirimize tekrarladik..kasilma geldiginde ben sessizlesiyor ve nefeslere odaklaniyordum. kasilmalar tatli tatli varliklarini
hissettirmeye baslamislardi bile! hastaneye vardigimizda beni nst'e aldilar. Henuz doktorum gelmemisti, o yuzden baska bir doktor nst'ye gore henuz dogumun baslamadigini yine de emin olmak icin elle muayene yapacagini soyledi. Muayene sonrasinda doktor saskinlik icinde 4 cm acilma oldugunu ve dogumumun coktan basladigini soyledi. Esim hasta kabul islemlerini yaparken ben de kalacagimiz odaya ciktim. dogumhanede bir havuz oldugu icin yanima bikinimi, yedek birkac havlu ve de bebegi sarmak icin yumusak bir ortu aldim. esimle beraber dogumhaneye indik. hemsiremiz havuzdaki suyun tam 36.5 derece oldugunu istersem hemen girebilecegimi soyleyip bizi basbasa birakti. mumkun oldugunca yalniz olmak istedigimizi daha once doktorumuz araciligiyla hastaneye bildirmistik. ayni zamanda bebek
hemsiresiyle de gorusup dogumdan sonra tum bakimlarinin ve asilarinin yanimizda yapilmasini istedigimizi belirtmistik. boylece bu onemli ayrintilarla dogum sirasinda ugrasmayacaktik. Simdi doguma odaklanma sirasiydi. havuza girip kendimi sicak suyun rahatligiyla gevsettim. gozumu kapatip hakan beyle yaptigimiz calismadaki gibi kendime bir zihin alani yarattim. bebegim ustune duseni mukemmel bir sekilde yerine getiriyordu. dogumu baslatmisti ve cok guzel yol aliyordu. bana kalan tek sey gevseyerek onun
yolunu acmakti. o an cok buyuk bir guven duygusu ve mutlulukla doldum. derin bir nefes alip verdim; guclenmeye baslayan kasilmalarimi sevgiyle karsilamaya hazirdim artik. yaklasik 1 saat vaktimiz vardi havuzda sonra eftye baglanmak icin cikmam gerekiyordu. 1
saatin sonunda doktorumuz geldi, eft ye baglandigim surec benim icin zordu cunku usuyor ve suyun rahatligini ozluyordum. o sirada esim omer ve annem yanimdaydi. annem ayaklarima, omer omuzlarima masaj yaparak beni rahatlatiyorlardi. doktorun yaptigi muayenede 6 cm acilma oldugunu ogrendik. tekrar havuza girdim ve aninda suyun sicakligiyla rahatladim,
hafifledim.. bundan sonraki evrede 2-3 dakikada bir havuzun kenarina ellerimle yastik yapip kapaniyor ve olusturdugum zihin alanina nefeslerim araciligiyla variyordum. nefesim oraya giris biletimdi, oraya vardigimda ise kasilma bitmis ve ben rahatlamis, dinlenmis oluyordum. boyle guzel ilerlerken maalesef tekrar havuzdan cikip eftye baglanma vakti gelmisti. kontrolde tam 9 cm. acilmistim. kendimle ve bebegimle gurur duyuyordum:)) yalniz bu gecis evresinde sudan cikmak odaklanmami bolmustu ve kasilmalari daha guclu hissetmeme sebep olmustu. zihin alanima gidemedim bu son eft baglantisinda. titriyordum ve artik gucumun
tukendigini hissediyordum. aslinda bu hislerin ne kadar tipik oldugunu, cok az kaldigini, az sonra bebegimi kucagima alacagimi kendime tekrarlayip duruyordum. ama yine de doktorumdan epidural istedim.
sanirim kararli tonum ve sakinligim esimi ve annemi de ikna etmis olacak ki onlar da bu kararima itiraz etmediler..anestezist geldi, epidural takilali 2 ya da 3 dakika oldu sanirim ve muthis bir ikinma istegi duydum. doktoruma soyledim. biraz beklememi istedi.hakan beyle calistigimiz bekleme nefeslerini yapmaya basladim. sonunda itmem icin bana komut verdi. 1-2-3, nefesimi uzun uzun verirken karin kaslarimla bebegimi adeta ittigi hissettim. "bravo" dedi doktorum..'simdi aynisindan bir tane daha istiyorum' dedi ve gelen kasilmayla beraber tekrar karnima doldurmus oldugum nefesi yavasca vermeye ve bu esnada kaslarimi kullanarak itebildigim kadar itmeye devam ettim. odada muthis bir cosku! kafasi gorunmustu bebegimin!
ellerimle kafasini hisstmek icin one dogru kalktim, evet iste oradaydi. ve saclari vardi:)) 3. ikinmamda sonradan annemin ve esimin soyledigine gore dogum boyunca cikan tek sesi cikardim - aaagh - ama bu bir aci degil rahatlama ah'iydi. hem de muthis bir rahatlama. sonrasi ise inanilmaz bir mutluluk, kizimin cikisini gordum ve hemen onu gogsume aldim. inanamiyordum, iste kollarimdaydi. uzun bir yoldan gelmisti, onu uzun uzun kokladim. ve sonra emzirmeye basladim.
hayatimda yasadigim en guzel seyi yasadim. ilk kizimin dogumunda da muthis duygular yasamistim, hele cikar cikmaz gogsume gelince ve emmeye baslayinca icimi tarifsiz duygular kaplamisti. 'ilk' olmasindan olsa gerek daha farkli bir yogunluk yasamistim ama bu sefer dogumun bu denli kolay ve rahat gecmesinin dogum sonrasindaki psikolojimde ve bebegimle olan iletisimimde cok cok iyi bir etkisi oldu. kendimi cok guclu ve guvenli hissetmemi sagladi. bu yolculukta, aldigim lamaze egitiminin ve hakan bey'in o haftasonu yapmis oldugu fedakarligin cok ama cok buyuk bir katkisi oldu.
eda su anda 10 haftalik ve 2,5 yasindaki diger kizimla beraber hizla buyuyor. bu hikayeyi yazmak icin bu sabah ilk defa vakit buldum. bu vesileyle hakan bey'e cok ama cok tesekkur etmek istiyorum.tum anne adaylarina dogal ve rahat bir dogum diliyorum.
Sevgiler,
Seher Misirli
Merhaba; Ben Başak GÜRSOY ARSLAN yaklaşık olarak bir yıl önce hamileyken internet sitesinde nasıl kolay bir doğum yapabilirim diye dolaşıyordum ancak gerçekten çok korkuyordum fakat her şeye rağmen normal doğum olmasını istiyordum. Bunun üzerine aile dostumuz olan Laurence'ten yardım istedim ama sonuç olarak o Marmaris'te ben ise İstanbul'da olduğum için sürekli görüşemiyorduk.
Fakat kısa bir süre sonra Laurence'ın eğitim için İstanbul'a geleceğini öğrendik bu benim için büyük bir avantajdı hamile olduğum dönemde Laurence bana gerçekten çok yardımcı olmuştu ve nasıl rahat bir doğum yapacağım konusunda hamilelik eğitimi ve yogası olduğunu anlatarak beni gerçekten korkularımdan arındırmıştı. Sürekli olarak doğumla ilgili konuşmalar yapıyor ve bütün yapmam gerekenleri tek tek uyguluyorduk daha sonra özel bir hastanede hamilelik yogası verildiğini öğrendik ve beraber oraya gittik artık daha da rahatlamıştım 3 hafta gibi kısa bir süreydi fakat ben evde tekrarlıyor bütün korkularımı yenmeyi başarıyordum.
Doğumum yaklaştıkça heyecanlanıyordum.
Doğumum 7 Eylül olarak belirtilmişti 3 Eylül 2007 tarihinde kontrol için doktora gittiğimde rahmin 4 cm açıldığını öğrendik artık doğum yaklaşmıştı.
Fakat ben çok sakindim hemen Laurence'ı aradım çünkü Marmaris'e geri dönmüştü yanımda değildi fakat bana destek verdiğini biliyordum.
Hastanedeki yatış işlemlerini tamamladıktan sonra saat 11:00 de suni sancı verildi kasılmalarım ölçülüyordu ve bir hayli fazla olduğu söyleniyordu fakat ben o kadar rahattım ki hissetmiyordum buda benim için büyük avantajdı. Kasılmalarım devam ediyordu derin nefes almaya eşimle birlikte yapıyordum.
Açılma 9 cm olduğunda yavaş yavaş kasılmaları hissetmeye başlamıştım tabii ki eşim bana sürekli destek veriyor derin nefes almamı sağlıyordu.
Saat 17: 00 de doktorum geldi ve nihayet doğum anının yaklaştığını söylediler doktorum geldi ve beni doğumhaneye aldılar.
Kasılmalar devam ediyordu daha sonra doktor kasılma anında ıkınmamı söyledi o kadar heyecanlıydım ki o an hiçbir şey hissetmiyordum.
Saat 18:00 da 2.ıkınma sırasında doğumum gerçekleşti ve güzel kızım Ada dünyaya geldi.
Her şey o an çok iyiydi kızım 3kilo 300 gr doğmuştu gayet sağlıklıydı o an inanılmaz bir duyguyduki yaşayanlar beni çok iyi anlıyordur.
Adayı kucağıma verdiler çok mutluydum her şey istediğim gibi oldu yani o kadar kolay bir doğumdaki gerçekten çok güzel oldu.
Bunun için önce Allaha sonra kızıma eşime ve Laurence'a teşekkür ediyorum.
Herşeye POZİTİF bakmak ümidiyle,
26 Haziran 2007 salı sabahı saat 07:15 de suyumun gelmesiyle uyandım. 5-10 dakika sonra tekrar suyum geldi.Eşimi kaldırdım ve doktorumu aradım. Alisa mızın aramıza katılmasına az kalmıştı. Hastaneye gittik, doğum başlamıştı artık. Açılma olmamıştı. Doktorun muayenesinden sonra normal doğum yapamayacağımı öğrendim. Kendimi özellikle normal doğuma çok hazırlamıştım. O yüzden üzüldüm. Hayırlısı böyleymiş. Kursta sezeryana da kendimizi hazırlamış olmamız kendimi toparlamamda etkili oldu. Hazırlıklar yapıldı ve epidural sezeryanla kızımız 3440 gr. olarak aramıza katıldı. Kızımızı yanıma getirdiklerinde ağlıyordu. Benim sesimi duyunca sustu ve bana baktı, yanımdan uzaklaştırdıklarında yeniden ağlamaya başladı.Babasının yanına götürdüklerinde de aynı olayı eşimde yaşamış. Sesini duymak, kokusunu hissetmek inanılmazdı. Kızımız reikili olarak dünyaya geldi ve onun farklılığını ve farkındalığını da yaşıyoruz. Hamilelik yogası da hamileliğimin daha güzel geçmesini sağladı. Hakan Bey ve Laurence; aldığımız eğitimde, kurduğumuz güzel arkadaşlıklarda aracı olduğunuz için çok teşekkür ediyoruz.
Lale Koçak
Merhabalar; yazmakta baya geciktim ama kızımın dünyaya gelişini paylaşmak istedim. Kendimde hemşire olmama rağmen ilk önceleri sezeryan taraftarıydım. Ama şimdi diyorumki iyiki normal doğum yapmışım. İlk hafif kanama şikayeti ile hastaneye geldiğimde 3 cm açıklığım olduğunu öğrenince çok şaşırmıştım. Çünkü hiç şikayetim yoktu. Ama yinede doğum masası beni korkutuyordu. (epizyo-ıkınamamak)ama bu devreler hiç tahmin etmediğim kadar kolay oldu. Bebeğin başı gözüküyor dedikleri andaki heyecan bana çok güç verdi ve 2 defa ıknmak yeterli oldu. Doktor beyin kızımı doğar doğmaz karnıma yatırdığı andaki duygularımı anlatamam bile. Kızımda sanki anlıyomuş gibi başını bana doğru döndürdüğündeki mutluluğum paha biçilemez. Kızımın daha yaşamdaki ilk dakikasındaki ağlamasını, 9 ay boyunca merak etttiğim yüzünü ve gamzeli olduğunu farketmiştim. Bütün bunları bize yaşattığı için tüm ametist grubuna sonsuz teşekkkürller.... Emel-İrem-Bora Öğütçü
HERKESE MERHABALAR.....
DOĞUM TELAŞIYLA SİZLERE E-POSTA ATABİLMEK İÇİN HENÜZ FIRSAT BULABİLDİM.
30 KASIM PERŞEMBE GÜNÜ SABAH 06:45 CİVARINDA EŞİM SU KESESİNİN AÇILDIĞINI
SÖYLEYEREK UYANDI. ESASINDA GÜNLERDİR ZİHNEN BU OLAYI BEKLİYORDUM. HEMEN
ÇANTAMIZI ALARAK KONTROL MAKSATLI AKSAZ HASTANESİNE BAŞVURDUK. DOKTOR
TARAFINDAN SU KESESİNİN AÇILDIĞI DOĞRULANDI.
O ANA KADAR TAM OLARAK NE ŞEKİLDE VE NEREDE DOĞUM YAPACAĞIMIZA KARAR
VEREMEMİŞTİK. VE HENÜZ 36.5 HAFTALIKTIK VE DOĞUM BAŞLAMIŞTI.
KENDİMİZİ BEBEĞİN ZAMANLAMASINA VE DOKTORLARA EMANET ETTİK.
08:30 MÜŞAHADE ALTINA ALINDIK VE NST CİHAZINA BAĞLANDIK.
10:00 VE SONRA HENÜZ KASILMAMIZ OLMADIĞI İÇİN VE AMNİYO SIVISININ AZALMASI
NEDENİYLE SUNİ SANCI ALMAYA BAŞLADIK. BU ARADA EVDEN CD ÇALARIMIZI GETİRDİK
VE MEDİTASYON MÜZİKLERİ EŞLİĞİNDE KURSTA ALDIĞIMIZ TEORİK NOTLARI OKUMAYA
BAŞKADIK.
12:30 2-3 CM AÇIKLIĞA ULAŞTIK FAKAT KASILMALAR YETERİNCE EFEKTİF DEĞİLDİ.
SUNİ SANCI DOZU BİRAZ DAHA ARTIRILDI.
14:30 ÖĞRENMİŞ OLDUĞUMUZ NEFES TEKNİKLERİ İŞE YARIYORDU. KASILMALARLA MÜCADELE
ETMİYORDUK, SAKİNCE GELİP GEÇMESİNİ BEKLİYORDUK.
16:30 AÇIKLIĞIMIZ 4-5 CM'E ULAŞTI. VE HİÇ BİR ZORLUK ÇEKMİYORDUK.
16:45 OTOMATİK SERUM DAMLATMA MAKİNASI ARIZALANDI VE TEKNİK PERSONELİN
CİHAZA MÜDAHALESİ DİKKAT VE KONSANTREMİZİ OLUMSUZ ETKİLEDİ....
17:00 ARTIK NEFES YERİNE YAVAŞ YAVAŞ İTME/IKINMA EYLEMİNE GEÇTİK.
17:45 YETERLİ AÇIKLIĞA ULAŞTIĞIMIZ İÇİN EŞİMİ DOĞUMHANEYE "YÜRÜYEREK"
GEÇİRDİK. (ÖZELLİKLE YÜRÜTÜLDÜ ÇÜNKÜ BEBEK BİRAZ DAHA AŞAĞI İNMELİYDİ)
18:00 MUTLU SON .... MİNİK KIZIMIZ İLKİM ALMİLA SAĞLIK PERSONELİNİN ÇOK
FAZLA MÜDAHALESİNE İHTİYAÇ KALMADAN EŞİMİN ÇABALARIYLA DÜNYAYA GÖZLERİNİ
AÇTI.
KURSUN GERÇEKTEN ÇOK FAYDASINI GÖRDÜĞÜMÜZÜ DÜŞÜNÜYORUZ. GÜNLÜK EGZERSİZLER
BELKİ ÇOK MANTIKSIZ GELİYORDU. FAKAT DOĞUM ESNASINDA GERÇEKTEN HEPSİ LAZIM
OLDU...
VE DOĞUMUN ŞEKLİ KONUSUNDA AKLIMIZDA ÇOK FAZLA SORU İŞARETİ VARDI. AMA
NORMAL DOĞUM YAPTIĞIMIZ İÇİN ÇOK MUTLUYUZ. HEM EŞİM HEMDE KIZIM BÜYÜK BİR
SINAVI BAŞARIYLA GEÇTİLER. BUNUN ONLARA İLERİDE KARŞILAŞACAKLARI BAŞKA
SORUNLARLA BAŞA ÇIKABİLMEK İÇİN GÜÇ VERECEĞİNE EMİNİM. ŞUAN EVİMİZDEYİZ VE
SEZERYAN OLMADIĞIMIZ İÇİN EŞİM OLDUKÇA SAĞLIKLI VE BEBEĞİMİZLE ÇOK RAHAT
İLGİLENEBİLİYOR.
DOĞUM YAPAN ARKADAŞLARA GEÇMİŞ OLSUN DİYORUZ.
DOĞUM YAPACAK OLANLARA İSE TEK BİR TAVSİYEMİZ VAR;
"HERGÜN DÜZENLİ EGZERSİZ (MUTLAKA MEDİTASYON MÜZİKLERİ EŞLİĞİNDE, MÜMKÜNSE
HEP AYNI MÜZİĞİ KULLANIN, ÇÜNKÜ O MÜZİĞİ BELKİDE AÇILMA DÖNEMİNDE
KULLANACAKSINIZ)"
HERKESE İYİ GÜNLER DİLİYORUZ......
Filiz Barış Kesiktaş
Merhabalar, Bir az gec oldu ama teknik sorunlardan dolayi bilgisayarimiz calismiyordu. Size mutlu bir haber verebiliriz. 15.11.2006 bizim bir oglumuz oldu. Isim Poyraz. Hersey saglik. Normal dogum yaptik. Suni sanci verildi icin hersey cok daha da hizli oldu, ama gene kursun faydasi gorduk, ama daglar tirmandik dogum akadar hele son sancilar. Ama deger ve degidi. Kisa bir kurs aldik ama gene iyi oldu ve tekrar tesekkurler. Selamlar Poyraz, Murat ve Sonja
Doğumun bu kadar kolay olacağını tahmin etmiyordum.Baştaki kasılmalar çok hafifdi.Buna rağmen 4 cm açıklık olması bana moral verdi.Aktif doğum kasılmalarım da sadece 3.5 saat sürdü.Her kasılmada başardığımı gördükçe kendime güvenim arttı.Keşke herkese doğumun kolaylığını anlatabilsem.Gebeliğimin erken dönemlerin de sezaryen olmayı bile düşünmüştüm.Şimdi doğum yaptığım için çok mutluyum.
Meltem Karaca
|
|
Merhabalar; aslında farkındalıklarımızın farkındalıgına varabılmek bızı bız yapan degerlerı sahıp çıkmak ve ben ıcındeyken bız olmak çok önemlı...evet bız bızler sızler hepımız bırer aıleyız ve bu yolda bas koymus gıdıyoruz ama bu aıleyı olusturan anne baba ve cocuklarımızın bılgıyle sevgıyle olusmus olması ne kadar cok önemlı degılmı..işte tam bu noktada dogum öncesı egıtım hem dogacak olan bebegımıze ve hemde en onemlısı bıze bılgılendırmesı ve yasamımıza bır renk-vermesı farklı bır ayrıcalık dıye dusunuyorum ve bu noktada basta hakan beye ve laurencé'e çok tesekkur edıyorum...ve tum babalara seslenıyorum bu kursa katılın eşinize tesvık edın beraber gıdın bebegınızı sızlerde hıssedın ....
Merih Özyer
Merhabalar. Etrafımdaki insanlara böyle bir kursa katıldığımı söyleyince saçma diye düşünselerde iyiki katılmışım diyorum. Çünkü hastanede çalışmama ve diş doktoru olmama rağmen sizden çok güzel şeyler öğreniyorum. 1.doğumumda keşke böyle bir kurs olsaydıda katılabilseydim. Kendimi daha güvende ve bilinçli hissediyorum. İyiki varsınız.
Dt.Gözde özyer
Merhaba ben gözde özyer. 6 ocak 23 30 da suyum geldi. Hemen hastaneye gittik. 3
cm açıklık vardı.nst lere bakıldı. Saat 2 ye kadar hiç kasılmam yoktu. Kasılmalar
yavaş yavaş başladı. Giderek şiddetlendi.ilk doğumumda bu kadar şiddetli
kasılmalarım olmamıştı. Ama onlarla baş ettim sayenizde. Saat 4 de açıklığım 9
cm di ve doğumhneye girdim. Saat 4 30 da çisem dünyaya geldi. 3 4 kez ıkınmam
yeterli oldu. Çok kolay bir doğum oldu kısa sürdü.normal doğum gibisi
yok.herkese tavsiye ederim. Ffotoğraf koyamadım. En kısa zamanda
ileticem. Herşey için teşekkürler
Bir anne adayımızın yaşadıkları...
Eşimle bebek sahibi olmaya karar verdiğimiz andan itibaren bebek bakımı ve hamilelikle ilgili programları takip etmeye kitaplar dergiler almaya başladık. Okuduğumuz yazılarda izlediğimiz programlarda bebeğin anne karnından itibaren duyabildiğini hissedebildiğini öğrenmek bizi önceleri şaşırtsada zamanla eşimle birlikte anne karnından itibaren bebeğimizle iletişim kurma fikrine kendimizi kaptırdık. Okuduğumuz yazıların, izlediğimiz programların ortak fikri olduğuna göre kaybedecek bir şeyimiz yoktu.Hem bunca yazı, bunca program araştırmalara dayanarak yapılmıyor muydu?
Bebeğimiz olacağını öğrendiğimiz gün dünyalar bizim olmuştu. Hemen kendisiyle konuşmaya başladık. Elerimiz karnımın üzerinde gün içerisinde yaptığımız herşeyi, ona olan sevgimizi ona anlatmaya başladık. Alışveriş için dışarı çıktığımız bir gün bebeğimin kasıklarıma yaptığı baskı sonucu zor adım atar olmuştum. Eşim elini karnıma koyup-hadi babacım annen yürüyemiyor, çık yukarı hadi bebeğim üzme bizi- diye bebeğimize seslendi. O an komik gözükse de bebeğimizin kasıklarımdan yukarıya eşimin eline doğru çıkmasıyla doğru bir şeyler yaptığımıza kesin karar verdik. Başarmıştık bebeğimizle iletişim kurabiliyorduk. Hiçbir şey kaybetmemiş çok şeyler kazanmıştık. Bu olaydan sonra bebeğimizle daha çok konuşmaya, güzel müziklerle dans etmeye başladık. Biz bir aileydik. Hem de çok mutlu bir aile.
Eşimin hafta sonu nöbetine evde bebeğimle birlikte zaman geçiriyorduk. Eşim her fırsatta telefon edip neler yaptığımızı, bebeğimizin nasıl olduğunu soruyordu.Bebeğim 18 haftalık olmuş hareketlerini hissediyordum. Nöbetinin son günü telefon ettiğinde bebeğimizin hareket ettiğini söylediğimde telefonu karnımın üzerine koymamı kendisiyle konuşacağını söyledi. Eşimin bebeğimizle iletişim kurmaya kendini fazla kaptırdığını telefon ahizesini karnını koyunca ne olabileceğini ne düşündüğünü bir yandan anlamaya çalışıyor bir yandan da onu kırmamak adına bu kadarını da fazla olacağı düşüncesini taşıyarak ahizeyi karnımın üzerine koydum. Kkendi kendine gülerken bebeğimin hareket ettiğini hissedince çok şaşırdım. Ahizeyi kulağıma götürdüm eşim bebeğimize hareket etmediği için benim endişelendiğimi, beni sevindirmek adına biraz hareket etmesi gerektiğini sevgimizi anlatıyordu. Ahizeyi karnıma geri koydum ve babasının sesini dinlemesini sağladım. 5 dakika kadar sonra eşime bebeğimizin hareket ettiğini söylediğimde eşimde çok mutlu olmuştu.
O günden sonra bebeğimize şarkılar söylemeye, gece yatmadan önce kısa masallar anlatmaya başladık.
Anne karnında iletişimin mümkün olduğunu yaşayarak öğrendik. Tanıdığımız herkese tanıştığımız her anne-baba adayına yaşadığımız bu güzel tatlı anları anlatarak bebekleriyle iletişim kurmalarını tavsiye ettik.
Bebeğimizi kucağımıza alacağımız günü dört gözle bekliyoruz. Biliyoruz ki bebeğimiz de heyecanla kavuşacağımız günü bekliyor.
ÖZLEM AYDEMİR
|
